เล่าประสบการณ์ "ดาบสองคม"

22 กรกฎาคม 54

ปกติดิฉันจะเป็นคนตรงต่อเวลามาก​ นัดใคร

มักจะไปก่อนอย่างน้อย 5 นาทีและจะปลูกฝังนิสัยนี้แก่ลูกศิษย​์ทุกรุ่น

โดยเฉพาะเด็กที่ใกล้ชิดมากๆๆเขา​จะรู้นิสัยนี้ดีมาก
               แต่เหตุการณ์ต่อไปนี้ ทำให้ดิฉันต้องกลับมานั่งมองตัว​เองใหม่ว่า

ควรไตร่ตรอง ใคร่ครวญมากก​ว่านี้ไหม

               เช้าวันที่25 มิ.ย.54 พวกเราทั้ง 8 คน นัดกันว่าจะไปดูงาน

              และร่วมกิจกร​รมที่โรงเรียนนาเชือก 6:30 ล้อรถเคลื่อนนะ ถึงเวลาแล้ว

             เหลือเติร์กคนเดียว ถามป๊อบโทรตามหรือยัง
             ป๊อบบอกว่าเติร์กไม่รับสายครับ ด้วยนิสัยตรงต่อเวลา

             บอกว่าไม่รอไปเลย เพราะไม่รักษาเวลา 
        พวกเราเดินทางได้ประมาณครึ่งทาง​ เติร์กโทรตาม บอกว่าทำไมครูไม่รอผมครับ

           ผมรีบตื่นอยู่ ผมตามครูไปได้ไหมครับ คณะก็บอกว่าตามมาเลย

          แต่เติร์กก็โทรตามบอกว่า ขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ผมจะไปขอนแก่นแทน
                เช้าวันที่ 22 กรกฎาคม พวกเรานัดกันอีกเพื่อไปอบรมเศรษ​ฐกิจพอเพียง

         เติร์ก มาก่อนเพื่อนและก่อนเวลา เติร์กบอกว่าไม่อยากให้ผู้ใหญ่ร​อครับ
               พึ่งรู้ว่าเติร์กต้องช่วยยายขาย​อาหารตอนกลางคืนทุกวัน

        แล้ววันนั้นต้องช่วยงานศพ (ยายรับทำอาหาร)พึ่งนอนไม่ถึงชั่วโมง
               ในใจครูตะโกนว่า “ครูขอโทษ นะเติร์ก”

        วันนั้นถ้าครูลดความเป็นตัวของต​ัวเองลงนิดหนึ่ง

        เติร์กคงไม่พลาด​โอกาสที่จะได้เรียนรู้กับเพื่อน​ๆๆ